O zagubieniu w drodze do celów

Droga do celu potrafi być wtedy jak przechodzenie przez gęsty las. Czasem człowiek gubi się w tym lesie, zapomina o tym że ma cel, a będąc otoczonym przez te drzewa-przeszkody, nie widzi ani drogi powrotu ani końca – zwieńczenia tej drogi. Wtedy znajduje się w punkcie, gdzie okoliczności, problemy, ograniczenia, mają największe znaczenie – największą siłę, na całej drodze do osiągnięcia założonego sobie celu.

Wtedy one wydają się najbardziej realne, mają największy wpływ, wtedy jest się najbardziej odsłoniętym wobec nich. Człowiek doświadcza swojej własnej bezbronności i go to np. pożera bądź uczy się on zamykać siebie i swoje serce – w tym przypadku przeciwstawia się, uczy się przeciwstawiać problemom, osobom, wybiera konfrontację – ale zbrojną, jako sposób na rozwiązywanie problemów. W tej perspektywie każda przeszkoda, czy osoba stojąca na drodze, to coś co potrzeba pokonać.

Tak naprawdę polega to na tym, że do każdej przeszkody czy osoby spotkanej na tej drodze, podchodzi się z podniesioną obroną – radzenie sobie polega na pójściu do przodu z postawą obronną, wzbudzonym w sobie napięciem. Napięciem, które ma właśnie otaczać i chronić tą bezbronność.

Rozwiązaniem jest porzucić obronę, zrzucić pancerz – nie po to by wystawić się na “żer”, ale by skierować swoją uwagę w siebie, otworzyć się, zaufać, wrócić do tego, czego się naprawdę chce i zacząć iść do przodu.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s